Auckland udanym eksperymentem - podsumowanie cyklu Grand Prix
Tegoroczny cykl Grand Prix był najciekawszym w historii. Przez cały sezon trwała zacięta walka o fotel lidera elitarnego cyklu, a nowego mistrza świata wyłonił dopiero przedostatni wyścig w Toruniu.
Tegoroczny cykl Grand Prix został zainaugurowany w Nowej Zelandii. Przed samymi zawodami pojawiało się wiele pytań odnośnie rozwiązań logistycznych dotyczących transportu sprzętu z Europy do Nowej Zelandii. Na szczęście organizatorzy cyklu Grand Prix ze swojego zadania wywiązali się w 100 procentach i uczestnicy tych zawodów mogli skupić się tylko na jeździe.
31 marca elitarny cykl po raz drugi zagościł w tej części świata. W roku 2002 rozegrano jedną rundę w Sydney, jednak nie zakończyła się ona sukcesem i na wiele lat BSI zrezygnowało z organizacji zawodów poza Europą. Tym razem było inaczej. Zawody w Auckland przyciągnęły na trybuny rzeszę kibiców spragnionych oglądania najlepszych żużlowców świata w akcji. Najwięcej owacji zebrali Jason Crump i Chris Holder, którzy w Nowej Zelandii czuli się niemal jak w domu. Wśród fanów nie zabrakło również Polaków. - Teraz już doskonale wiem jak fantastycznie czują się Tomasz czy Jarek podczas rund Grand Prix w Polsce. Wielka wrzawa publiczności była po prostu niesamowita! - mówił po zawodach trzykrotny mistrz świata.
Turniej zakończył się zwycięstwem Grega Hancocka, który na początku sezonu był w bardzo dobrej formie. Amerykanin tylko dwukrotnie musiał uznać wyższość rywali i na swoim koncie zapisał 22 "oczka". Dobrze zawody w Auckland wspominać będą reprezentanci Polski. Tomasz Gollob był najlepszy w fazie zasadniczej, lecz w półfinale nie mógł znaleźć recepty na Jarosława Hampela i Nickiego Pedersena. Z kolei Hampel w finałowym wyścigu okazał się gorszy jedynie od Hancocka. Po pierwszym turnieju Polacy byli na drugim i trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej.
[photo=15020]Podium Grand Prix Nowej Zelandii[/photo]Jedną z niespodzianek in minus była postawa Holdera. Australijczyk słabo rozpoczął zmagania o medale mistrzostw świata, ale prawdziwego mężczyznę poznaje się po tym jak kończy. Holdera usprawiedliwiać może fakt, że w dzień zawodów został on ojcem. Na kilka godzin przed turniejem na świat przyszedł jego syn, Max. - Byłem pewien, że podczas zawodów będzie wszystko OK. Byłem niezmiernie szczęśliwy, ale z drugiej strony nie mogłem się skupić na swojej robocie. Ja najbardziej jestem rozczarowany swoim występem. Przed nami zawody w Lesznie, a tamtejszy tor bardzo lubię. To będzie dla mnie początek Grand Prix - przyznał australijski żużlowiec.
Bez wątpienia zawody w Auckland były bardzo udanym eksperymentem i doskonałą promocją żużla. Sukces organizatorów sprawił, że w przyszłym sezonie cykl Grand Prix ponownie zostanie zainaugurowany w Nowej Zelandii.
Wyniki:
1. Greg Hancock (USA) - 22 (3,2,3,3,3,2,6) + 1. miejsce w finale
2. Jarosław Hampel (Polska) - 18 (1,1,3,3,3,3,4) + 2. miejsce w finale
3. Nicki Pedersen (Dania) - 13 (1,3,2,2,1,2,2) + 3. miejsce w finale
4. Jason Crump (Australia) - 12 (2,3,0,2,2,3,0) + 4. miejsce w finale
5. Tomasz Gollob (Polska) - 15 (3,3,3,2,3,1)
6. Antonio Lindbaeck (Szwecja) - 13 (3,2,2,3,2,1)
7. Emil Sajfutdinow (Rosja) - 8 (1,2,3,w,2,0)
8. Fredrik Lindgren (Szwecja) - 8 (2,1,2,1,2,0)
9. Bjarne Pedersen (Dania) - 7 (2,0,1,3,1)
10. Hans Andersen (Dania) - 6 (0,1,1,1,3)
11. Chris Harris (Wielka Brytania) - 5 (1,0,1,2,1)
12. Chris Holder (Australia) - 4 (0,3,1,0,0)
13. Andreas Jonsson (Szwecja) - 4 (3,0,0,1,d)
14. Kenneth Bjerre (Dania) - 4 (2,2,d,d,0)
15. Peter Ljung (Szwecja) - 4 (0,1,2,1,0)
16. Jason Bunyan (Wielka Brytania) - 1 (0,0,0,0,1)
Rezerwowi:
17. Grant Tregoning (Nowa Zelandia) - NS
18. Sean Mason (Nowa Zelandia) - NS
Bieg po biegu:
1. Gollob, Bjerre, Sajfutdinow, Andersen
2. Jonsson, B. Pedersen, N. Pedersen, Bunyan
3. Lindbaeck, Lindgren, Hampel, Ljung
4. Hancock, Crump, Harris, Holder
5. Crump, Bjerre, Lindgren, Jonsson
6. N. Pedersen, Lindbaeck, Andersen, Harris
7. Gollob, Hancock, Hampel, B. Pedersen
8. Holder, Sajfutdinow, Ljung, Bunyan
9. Hampel, N. Pedersen, Holder, Bjerre (d)
10. Hancock, Ljung, Andersen, Jonsson
11. Gollob, Lindgren, Harris, Bunyan
12. Sajfutdinow, Lindbaeck, B. Pedersen, Crump
13. B. Pedersen, Harris, Ljung, Bjerre (d)
14. Hampel, Crump, Andersen, Bunyan
15. Lindbaeck, Gollob, Jonsson, Holder
16. Hancock, N. Pedersen, Lindgren, Sajfutdinow (w)
17. Hancock, Lindbaeck, Bunyan, Bjerre
18. Andersen, Lindgren, B. Pedersen, Holder
19. Gollob, Crump, N. Pedersen, Ljung
20. Hampel, Sajfutdinow, Harris, Jonsson (d)
Półinały:
21. Hampel, N. Pedersen, Gollob, Sajfutdinow
22. Crump, Hancock, Lindbaeck, Lindgren
Finał:
23. Hancock, Hampel, N. Pedersen, Crump
Kup bilet na TAURON SEC w Chorzowie
-
PATRON Zgłoś komentarz
świadkami jednego z najmniej ciekawych. Starzy uczestnicy GP trzymają swoje pozycje dzielnie, lecz słabną,a młodzi jeszcze są za słabi,aby ich pokonać. Jedyny młodszy Holder,który się przebił z niemałą pomocą osób trzecich. Gollob,który miał walczyć o mistrza,w kilku turniejach zaprezentował się beznadziejnie,a mimo to zajął czwarte miejsce.To raczej niedobrze świadczy o poziomie tegorocznego cyklu. Poziomu nie podniósł także fakt braku Hampela od połowy roku. Mniej widzów na stadionach,oprócz toruńskiego,tylko potwierdza ,że Grand Prix spowszedniało,nie tylko wśród polskich kibiców, i nie budzi już takich emocji. Ciekawe jaka będzie frekwencja gdy karierę zakończy Tomasz Gollob? Chyba będzie jeszcze gorzej,bo Hampel prawdopodobnie nie udźwignie tego problemu. Całkowitą porażką w tym roku jest postawa Andreasa Jonssona ,który miał wielkie aspiracje,a tylko dzięki niezrozumiałym decyzjom, będzie miał możliwość na rehabilitację w przyszłym sezonie. Za to wielki niesmak pozostawiło wydarzenie z półfinału ostatniej GP w Toruniu,w którym Holder skorzystał z pomocy sędziego,co zapewniło mu tytuł mistrza świata. Czyżby pomógł mu fakt sponsoringu przez producenta potwornie niesmacznego napoju? Komentarz NIE zawierał lokowania produktu. -
Tigrus Zgłoś komentarz
Rewelacyjnie by było gdyby Crump dostał dziką kartę na pierwsze GP w 2013. -
MISTRZ 2012 Zgłoś komentarz
szkoda że tak piękny sezon już się skończył :( Bardzo ciekawa liga no i znakomite GP, oby więcej takich sezonów!!! -
nitty-gritty Zgłoś komentarz
bluzgi i głupawe wyzwiska królują na forum a wartościowsze teksty znikają. Drugim pretekstem są liczne, żywiołowe komentarze pod wypowiedzią prezesa Komarnickiego. Życzenia pana prezesa o obniżeniu KSM wywołały gremialne protesty przeciw tej skompromitowanej regulacji. Trzecim zaś powodem jest spełnienie jednego z moich postulatów zamieszczonych w tekście (patrz pkt.6). Jeśli tak dalej pójdzie to spełnią się wszystkie moje życzenia . […] Pozwolę sobie na postawienie kilku postulatów, choć wiem, że raczej piszę sobie a muzom ale jednak kropla drąży skałę. 1. Likwidacja pojęcia 'nierówny start'. Przykładem niech będzie 15 bieg w toruńskim GP. Proszę mi wytłumaczyć dlaczego sędzia przerwał bieg! Emil czołgał się i musiał wyhamować tuż przed taśmą, pozostali wyszli równo za co zostali ukarani a Emil niezasłużenie dostał drugą szansę. W tym sezonie w lidze i w GP mieliśmy podobnych sytuacji zbyt wiele, sędziowie wielokrotnie wypaczyli wynik. 2. Wykluczenia za spowodowanie upadku - w większości przypadków upadek zdarza się w wyniku walki dwóch zawodników, często obydwaj są równie winni albo i niewinni (np dziura w torze) ale sędzia musi wykluczyć jednego z nich. Od jakiegoś czasu sędzia ma wytrych w postaci pierwszego łuku. Ale jeśli się powiedziało A to trzeba powiedzieć B - jeśli nie ma jednoznacznej oceny (jakże często w TV co ekspert to inne zdanie) to sędzia powinien mieć prawo do powtórki w pełnym składzie niezależnie na którym kółku nastąpił upadek. 3. Kompletna likwidacja wszystkich 'wynalazków' typu KSM, ZZ itp - korzyści jakie przynoszą te regulacje są niewspółmiernie małe do szkód. Śmiem twierdzić, że to pierwsze gwoździe do trumny żużla. Oczywiście są inne w tym obiektywne poważne przyczyny spadku popularności żużla ale czy CMA, jokery i inne udziwnienia uratowały angielski żużel? Nie! Wręcz go pogrążyły. Jedyny wprowadzony w ciągu ostatnich 20 lat przepis który się broni to punkt bonusowy za dwumecz. 4. Dowolność w ustalaniu składów drużyn, wszelkie ograniczenia są patogenne na co mamy szereg dowodów w ostatnich latach. Z drugiej strony rozumiem strach przed wyścigiem zbrojeń i zapaścia finansową. A może zamiast regulaminów finansowych, które przecież nie będą dotrzymywane, limitów zawodników, krajowych, zagranicznych, juniorów (ależ było tych niewydarzonych pomysłów w ostatnich latach) wprowadzić proste i prawdopodobnie skuteczne rozwiązanie: ograniczenie ilości transferów do jednego na rok na drużynę. (może dwóch a może nie dotyczy to wychowanków, nie dotyczy beniaminków - do rozważenia), zawodnicy będą mniej skłonni do windowania cen, skończy się 'wędrówka ludów'. 5. Koniec obowiązkowych startów juniorów. Ten przepis ma za zadanie podnieść umiejętności młodych zawodników w wyniku rywalizacji z najlepszymi. To, że obniża się poziom sportowy ligi to ewidentne, to, że psuje się morale młodych ludzi to ewidentne. To, że podnosi się ich poziom sportowy to dyskusyjne. W pierwszym okresie na pewno tak ale co potem? Dlaczego od czasów Śwista mamy stale medale w IMŚJ a po kilku latach z medalistów wyrastają średniacy. Przyczyn może być więcej ale decydujące jest rozpieszczanie młokosów. Tatuś, sponsor, trener, prezes juniorkowi nadskakują bo potrzebny jest w składzie a potem kiedy trzeba powalczyć o wyższe cele są umiejętności techniczne ale brakuje jaj, które ww panowie juniora pozbawili. Reasumując: w lidze nr 1-6 dla seniorów (może być junior jeśli dobry), pod nr 7,8 wyłącznie juniorzy jako rezerwa zwykła, bez biegów juniorskich. W zamian kluby trzeba zmusić do szkolenia młodzieży (nie mam pomysłu jak, ale jest tyle tęgich głów). Marzą mi się popularne kiedyś czwórmecze młodzieżowe w których cała szesnastka była wyrównana, poziom wysoki i pełno emocji. Trzeba pożegnać się z pseudonowoczesnym, nibyrynkowym sposobem myślenia, że juniorów będą produkować Wawrowy i druga liga. Ten system funkcjonuje w potężnych dyscyplinach, piłce czy koszykówce ale w żużlu jest psu na budę. 6. Reforma zarządzania polskim żużlem. Wiele złego zaczęło się dziać odkąd ekstraligą rządzą prezesi. To jest jakiś chory układ. W biznesie jeśli spółki skupiają się dobrowolnie w organizację nadrzędną to powołują jej zarząd, który odpowiada w całości za jej funkcjonowanie i cyklicznie jest rozliczany przez udziałowców (gwoli ścisłości są też inne rozwiązania ale ten model jest najczęstszy). Nadmiar demokracji w Ekstralidze, gdzie jest tyle charyzmatycznych postaci i tyle sprzecznych interesów szkodzi. Prezesi muszą scedować swoje prawa na rzecz wąskiej grupy osób - zarządu. Wiąże się z tym jeszcze jeden istotny problem: lobbing. Lobbing w biznesie, mediach i co ważne we władzach światowych. Chciało by się aby prezes bywały w Barcelonach i na innych salonach, mający rozliczne predyspozycje zasiadł we władzach FIM, no ale łatwiej na fali popularności zostać senatorem. -
Tim Zgłoś komentarz
długo nie przetrwać w kalendarzu ze względu na koszty.Biznesmen nowo zelandzki to jest organizator całego przedsięwzięcia miał ponad milion dolarów straty.Bez Australii i podziału kosztów nie długo po Auckland będzie tylko wspomnienie i z promocji żużla będą nici. Tylko BSI musi trochę ustąpić z żądań finansowych. -
Prosto_i_w_lewo Zgłoś komentarz
wyrozumiałość, gdyż nie jestem "zawodowcem" i dopiero się uczę, jednakże staram się pisać jak najlepiej ;) Pozdrawiam ;) -
Bronek z umiłowania Zgłoś komentarz
Bez dwóch zdań, najlepsze i najciekawsze zawody były w Lesznie!!! -
małaMi Zgłoś komentarz
Nie klikam. Nie jestem ciekawa :( Skoro artykuł w takiej formie, to pewnie wątpliwej jakości.